Canım Kızım,
Soğuk bir Londra gecesinden karalıyorum bu dizeleri.
Elimde Livaneli'nin Bekle Beni kitabı,
Okuduğum her satırda kendimi bulduğum ve geçmişteki benliğime tekrar tekrar özlem duymamı sağlayan bir yapıt.
Sanki içimdeki isyanı ve haklı serzenişi tekrar yaşıyorum her satırda,
Çığlık atan ama sesi uzun zamandır duyulmayan benliğimi hissediyorum tekrar tekrar.
Kızım..
Sana güzel bir gelecek sağlamak için seni sevenlerden çok uzağa götürüyoruz, sadece annen ve benim olduğum bir geleceğe seni sürüklüyoruz gibi hissediyorum.
Bir yandan sana şiirler, mektuplar yazmak geçiyor içimden; bir gün bu satırları okuduğunda seni ne kadar sevdiğimi ve yazma aşkımı tekrar yaşama döndürdüğünü gör isteyerek.
Kızım..
Bir Cemal Süreya dizesi geliyor aklıma, kokun burnumda tütüyor.
“Senin bir havan var beni asıl saran o
Onunla daha bir değere biniyor soluk almak
Sabahları acıktığı için haklı
Gününü kazanıp kurtardı diye güzel
Birçok çiçek adları gibi güzel
En tanınmış kırmızılarla açan
Bütün kara parçalarında
-Londra- dahil”
